the Magic of Christmas is faded...

So Christmas is over now. How does it feel? Weird. We wait for this time of year 11

months and with the blink of an eye it's gone. And the journey of waiting begins again.

How was that? It was good. Let's be honest. Christmas time is less magical as we get

older. Of course not for everybody and it also depends on a lot of factors, but in

general that's how this works. Look at your parents. They are probably really tired

because they have full time jobs and housework to do. This all together makes them not

feel the magic as they are focused on what they have to do and they are often very

stressed. Well, this year I was definitely not feeling the magic. I don't know why, but

in the begining of December I was like "Yeah, it's finaly appropriate to sing Christmas

songs and make some DIY Christmas decorations". And when the time came I was feeling

a bit stressed and a bit down and generally not magical as I "should". It was kind of

like something I have to do. Weird, I know, especially when it's new to me too. Don't

get me wrong. Overall I had really good time spent with my family. I chilled out a bit

and it was really nice. It's just... the pressure? I don't know. The point is that I feel like

the older I get the less magic of Christmas I feel.

Więc to już po świętach. Jakie to uczucie? Dziwne. Czekamy 11 miesięcy na ten czas

w roku, a on znika jak mrugnięcie okiem. I czekanie znowu się zaczyna. Jak było? Było

dobrze. Bądźmy szczerzy. Święta są coraz mniej magiczne kiedy człowiek robi się coraz

starszy. Oczywiście nie dla wszystkich, bo to zależy od wielu czynników, ale generalnie

tak to właśnie działa. Spójrzcie na swoich rodziców. Oni prawdopodobnie są bardzo

zmęczeni, bo mają pełnoetatową pracę i obowiązki domowe do wykonania. To razem

sprawia, że nie czują magii świąt i skupiają się na tym, co mają do zrobienia, a często

są też bardzo zestresowani. Cóż, w tym roku zdecydowanie nie czułam magii. Nie wiem,

dlaczego, ale na początku grudnia byłam cała "tak, nareszcie można śpiewać świąteczne

piosenki i zająć się świątecznymi dekoracjami DIY". A kiedy wreszcie czas nadszedł czułam

się zestresowana i w sumie trochę smutna, na pewno nie magicznie tak jak "powinnam".

To było jak coś, co musiałam zrobić. Dziwne, wiem, zwłaszcza, że dla mnie to też coś

nowego. Nie zrozumcie mnie źle. Ostatecznie spędziłam bardzo miło czas z rodziną.

Wyluzowałam się trochę i było naprawdę fajnie. To po prostu... Ciśnienie? Nie wiem.

Chodzi o to, że im starsza się robię tym mniej magii świąt czuję.

Everything was even worse, because of the rain pouring like crazy even a few days

before Christmas. And so it was on Christmas Eve.

Do tego wszystkiego z całą pewnością przyczynił się ten okropny deszcz, który

już przez kilka dni przed samymi świętami padał i padał. I tak było też w Wigilię.

I guess it's now tradition that I take a pic of my adorable dog wearing Santa Hat

every year before Christmas. She's amazing, just look at her. Those innocent eyes...

Wydaje mi się, że to już tradycja, że robię mojemu uroczemu psu zdjęcie w czapce

Mikołaja co roku przed świętami. Jest cudowna, tylko spójrzcie. Te niewinne oczy...

Now I'm chilling with Coldplay's new album on, drinking cold tropical tea (that's how

Christmas I am, yay) and I think I need to do something entertaining as I'm getting bored.

So I'm gonna leave now and look for some occupation. See you soon!

Teraz odpoczywam z nową płytą Coldplay w głośnikach, piję zimną, tropikalną herbatę

(tak bardzo świąteczna jestem, yay) i myślę, że muszę zrobić coś rozrywkowego, bo

zaczynam się nudzić. Więc pójdę już sobie i poszukam sobie zajęcia. Do zobaczenia!

Gingerbread Cookies! #glutenfreekitchen

People! I'm home! Oh. I should probably start with hey. So. Hey! I'm finally home for

Christmas and I am literally so fucking excited that I can't even! I got to spend more than

three days at home and for someone who doesn't like/have social like and is not really

outgoing - this is the most satisfying part of the year. Long breaks. Love that. Ok! But

today we're not gonna talk about the "perks" of being introvert student away from home.

Today we're going to bake! And as it's Christmas time (aka the most beautiful time of the

year - yes, totally just quoten Justin Bieber), we're gonna make gingerbread cookies.

To be specific they are going to be gluten free. I'm thinking about starting a series about

gluten free cooking. Let's call it #glutenfreekitchen. I like that. Just randomly poped into

my mind. Ok! So let's begin with our wonderful baking, shall we? We freaking shall!

Ludzie! Jestem w domu! Och. Chyba powinnam zacząć od hej. Więc. Hej! Jestem w

reszcie w domu na święta i jestem tak cholernie podekscytowana, że nawet nie mogę!

Spędzę więcej niż trzy dni w domu i jak dla kogoś kto nie lubi/ma życia społecznego

i nie jest szczególnie towarzyski - to jest najbardziej satysfakcjonująca część roku. Długie

przerwy. Kocham to. Ok! Ale dzisiaj nie będziemy mówić o "zaletach" bycia zamkniętym

w sobie studentem poza domem. Dzisiaj będziemy piec! I jako, że jest teraz okres

świąteczny (znany także jako najpiękniejszy czas w roku - zdecydowanie zacytowałam

właśnie Justina Biebera), będziemy dzisiaj robić pierniczki. Żeby być dokładnym, będą

to pierniczki bezglutenowe. Myślę o rozpoczęciu serii o gotowaniu bezglutenowym.

Nazwijmy ją #glutenfreekitchen. Ja to lubię. Przypadkowo wpadło mi to własnie do głowy.

Ok! Więc zacznijmy z naszym przepięknym pieczeniem, możemy? Oczywiście, że możemy!

You will need: 450 g corn flour, 20 g gingerbread spice, 16 g vanilla sugar,

100 g butter, 150 g regular white sugar, 3 large eggs, 80 g honey, 1 tsp baking soda,

2 Tbsp cocoa powder, pinch of salt.

Będziesz potrzebować: 450 g mąki kukurydzianej, 20 g przyprawy do piernika, 16 g

cukru waniliowego, 100 g masła, 150 g białego cukru, 3 duże jajka, 80 g miodu,

łyżeczka sody oczyszczonej, 2 łyżki kakao, szczyptę soli.

This is the recipe I based on, but I changed proportions and substituted buckwheat flour and rice flour for just corn flour and also added cocoa powder.
*click here*
To jest przepis, na którym bazowałam, ale zmieniłam proporcje i zastąpiłam mąkę gryczaną i ryżową mąką kukurydzianą, a także dodałam kakao.

I mixed dry ingredients separately from the wet ingredients and then added those wet

ones to dry ones. Started to mix them together with a spoon, but ended up using my

hands as I found it much better. No worries if the dough is kind of fragile. It's because

of the kind of flour we used. If you find it really really hard to combine you can add

an extra egg, but I would suggest just keep mixing, because it's never gonna be as

regular gingerbread cookies as they are gluten free. The flour is just different. When

your dough is fully combined you now have to wrap it with foil and pop this in your

fridge for 1 to 2 hours. Then simply roll them out on flour covered surface (about 5 mm thick) with also flour covered roller and cut out Christmassy shapes with cookie cutters.

Ja mieszałam suche składniki i mokre składniki oddzielnie i potem dodałam mokre

do suchych. Zaczęłam mieszać łyżką, jednak skończyłam używając moich rąk, ponieważ

uznałam to za efektywniejsze. Bez zmartwień, jeśli ciasto jest dość kruche. To przez

mąkę, której tu używamy. Jeśli uznasz, że naprawdę ciężko łączą się twoje składniki,

dodaj jedno jajko więcej, ale ja sugerowałabym po prostu ugniatać dalej, bo ciasto

to nigdy nie będzie takie samo jak normalne ciasto piernikowe. Mąka jest inna. Kiedy

ciassto jest już dokładnie połączone, teraz musisz owinąć je w folię i włożyć do lodówki

na ok. 1 do 2 godzin. Później po prostu rozwałkuj je na posypanej mąką powierzchni

(ok. 5 mm grubości) wałkiem pokrytym mąką i wycinaj świąteczne wzorki foremkami

do ciastek.

Now you can lay them down on a baking tray covered with wax paper and throw them

into the oven 180C/8 mins. When done, let them cool and you can decore them as you'd

like. I used homemade icing (a combination of powdered sugar with a little bit of milk),

melted white chocolate, wallnuts and chocolate sprinles. Nothing too fancy, but believe

me, they are literally sooo amazing!

Teraz możesz ułożyć je na blaszce do pieczenia pokrytej papierem do pieczenia i wrzucić

je do piekarnika 180C/8 min. Kiedy są już upieczone, pozwól im ostygnąć i możesz je

udekorować jak tylko ci się podoba. Ja użyłam domowego lukru (kombinacja cukru pudru

z maleńką ilością mleka), roztopionej białej czekolady, orzechów włoskich oraz

czekoladowej posypki. Nic specjalnego, ale uwierzcie mi, są dosłownie taaakie cudowne!

Not really artistic photos of mines, but it's all I've menaged to do before they were

stolen and hidden from me to be saved for Christmas. I hope you will make it and love it!

See you soon!

Niezbyt artystyczne zdjęcia moich, ale tylko tyle udało mi się zrobić zanim zostały

ukradzione i ukryte przede mną, żeby uratować je na święta. Mam nadzieję, że

spróbujecie i pokochacie! Do zobaczenia!

Feeling Uninspired

Hey. Should I say something nice? Should I just move on with another random blogpost?

Because I wasn't here for a while and I have no idea what to say. Should I explain? I will.

The last month was quite rough for me. I'm talking about inspiration and motivation only.

I was so uninspired and it was not only about this blog stuff, but also about my personal

life. I had no motivation to even get up. I didn't know what I wanted to eat, I didn't know

what I wanted to do. I would literally lay in bed thinking about what I want from life,

because I felt like I did something wrong and now I'm just stuck in this place of

nothingness. You know. Inspiration is not something that you can put on your shelf and

take it when you want/need. It does wait for you, but it's hidden. You can't see it straight

away. You gotta look for it. And that's wat I did. I started to look more and eventually I

started to see more. Just look around. There are plenty of things you can take your

inspiration from. My main goal was to write a blogpost, because that's genuinely what

makes me happy. And that's what I've been focusing on. Finally it just hit me. Like my

eyes finally opened. It came to the point that I had to start writing down every single

topic for blogpost on my phone, because I was scared that I will forget about it and loose

the idea. I found a lot of my inspiration in daily things. Easy things you do every day.

That's where you find your inspiration. Life inspires. As I said. Just look around.

Toruń, december 2014

Hej. Powinnam powiedzieć coś miłego? Powinnam ruszyć dalej z kolejnym wyrywkowym

postem? Bo nie było mnie tu trochę i nie mam pojęcia, co powiedzieć. Powinnam

wyjaśnić? Zrobię to. Ostatni miesiąc był dla mnie dość ciężki. Mówię tu tylko o inspiracji i

motywacji. Nie miałam żadnej inspiracji i to nie tylko w sprawie bloga, ale także w życiu

osobistym. Nie miałam motywacji nawet do tego, żeby wstać. Nie wiedziałam, co chcę

jeść, nie wiedziałam co chcę robić. Dosłownie potrafiłam leżeć w łóżku i myśleć, czego

chcę od życia, bo czułam, jakbym zrobiła coś nie tak i teraz tkwię w tej nicości. Wiesz.

Inspiracja to nie coś, co możesz odłożyć na szafkę i wziąć ją kiedy chcesz/potrzebujesz.

Ona czeka na ciebie, ale jest ukryta. Nie możesz dostrzec jej od razu. Musisz jej

poszukać. I to właśnie zrobiłam. Zaczęłam szukać i ostatecznie zaczęłam widzieć więcej.

Po prostu się rozejrzyj. Jest wiele rzeczy, z których możesz czerpać inspirację. Moim

głównym celem było napisanie posta na bloga, bo to jest coś, co naprawdę sprawia mi

radość. I na tym się skupiałam. W końcu mnie to uderzyło. Moje oczy nareszcie otworzyły

się. Doszłam do punktu, w którym musiałam zapisywać każdy pomysł na posta w moim

telefonie, bo bałam się, że zapomnę o tym i stracę pomysł. Wiele inspiracji znalazłam

w rzeczach codziennych. Proste rzeczy, które robisz każdego dnia. To tam właśnie

znajdziesz swoją inspirację. Życie inspiruje. Jak mówiłam. Po prostu się rozejrzyj.

Here is my happy face. I was on my way back home so obviously I was happy.

Tu jest moja szczęśliwa twarz. Byłam w drodze do domu, więc jasne, że byłam szczęśliwa.

And that's what I'm loving at the moment. He's amazing.

I to jest coś, co kocham w tym momencie. Jest niesamowity.

Bye. See you next time!

Pa. Do zobaczenia następnym razem!

I'm not sorry at all.

Hello. First things first, I'm not gonna tell you again that I'm sorry I haven't posted for

that long, because I'm not. I write this blog for fun, for sharing things I wanna share and

the most important - for myself. I'm not gonna feel sorry just because I "should" post here

frequently. I will post whenever I have something to post or I feel the need. I write this

post just to tell that. I don't have anything special for this post as my life is pretty much

just uni -> home -> uni -> home journey. I don't do much. But I will. Some things may

change in a little bit and I think I should get a planner or something, because my life

despite being really boring is also really unorganized. So for now I leave you some photos

I managed to gather and I'm gonna disapper to think some things over as I'm not in my

greatest mood. I also wanna leave you some songs I've been listening to for the past

few days, because I think I got lost a little bit in the youtube world, it's music part.

See you soon and thanks for understanding.

Cześć. Na początek, nie będę mówić znowu, że mi przykro, że długo nic nie dodawałam,

bo nie jest mi przykro. Piszę bloga dla zabawy, dla dzielenia się rzeczami, którymi chcę

się dzielić i najważniejsze - dla siebie. Nie będę przepraszać tylko dlatego, że "powinnam"

pisać regularnie. Będę pisać kiedy będę miała coś do napisania, albo kiedy będę tego

potrzebować. Piszę ten post tylko po to, żeby to wyjaśnić. Nie mam nic specjalnego do

powiedzenia, bo moje życie to podróż uni -> dom -> uni -> dom. Nie robię zbyt wiele.

Ale będę. Niektóre rzeczy mogą się zmienić trochę i chyba powinnam sprawić sobie

planner albo coś, bo moje życie mimo tego, że jest nudne jest też niezorganizowane.

Więc na teraz zostawiam was ze zdjęciami, które udało mi się zgromadzić i znikam

przemyśleć kilka rzeczy, bo nie jestem dziś w najlepszym nastroju. Chcę też zostawić

wam kilka piosenek, których słuchałam w ostatnich dniach, bo wydaje mi się, że zgubiłam

się w youtube'owym świecie, w jego muzycznej części. Do zobaczenia i dziękuję za 

wyrozumiałość.

Yes, my lens was dirty, I'm sorry I didn't notice that when I was taking a picture.

Tak, mój obiektyw był brudny, przepraszam, że nie zauważyłam, kiedy robiłam zdjęcie.

I love nights. They are so calming. No one is looking, barely anyone is hearing.

Kocham noce. Są uspokajające. Nikt nie patrzy, prawie nikt nie słucha.

I was happy that day. Also #nomakeup

Byłam szczęśliwa tego dnia. Także #nomakeup

"She"    *click here*

"Smile"    *click here*

"I don't love you"    *click here*

October Playlist.

Hello, people! I'm pretty sure I told you in my last Playlist that I'm gonna list all the

songs I've been listening to through the month. And I'm gonna do it, because I would have

to write same words to every song. But if I post playlist, you should already know that

I picked up only those that I truly enjoyed and loved. I can honestly tell you, that as fall

comes so is my biggest level of love for heavier music. This year is no exception. I've been

listening to some tunes that I love since forever and some new ones. Anyway, let's just

jump straight into the music, because that's what matters today, of course.

Cześć, ludzie! Jestem prawie pewna, że powiedziałam wam w moim ostatnim poście z

playlistą, że będę wymieniać tylko piosenki, których słuchałam w ciągu minionego

miesiąca. I właśnie to będę teraz stosować, ponieważ musiałabym pisać przy każdej

piosence te same słowa. Ale jeśli dodaję swoją playlistę, to powinniście od razu wiedzieć,

że wybrałam tylko te utwory, które naprawdę mi się podobają i które kocham. Szczerze

mogę powiedzieć wam, że jak tylko przychodzi jesień, przynosi ona ze sobą mój

największy poziom miłości do cięższej muzyki. Ten rok nie jest wyjątkiem. Słuchałam

piosenek, które kochałam od zawsze i kilka nowych. W każdym razie, przeskoczmy od razu

do muzyki, bo to właśnie jest to, co się liczy dzisiaj, oczywiste.

Slaves - The Fire Down BelowEnglish Kids in America - Lower Than AtlantisSum 41 - In Too DeepSleeping with Sirens - If You Can't HangAll Time Low - Break Your Little HeartMayday Parade - StayParamore - Feeling SorryPixies - Where Is My MindBullet For My Valentine - All These Things I HatePapa Roach - She Loves Me NotSystem of a Down - Chop Suey!Three Days Grace - Never Too Late

Just a warning, that it was so hard to pick just some of the songs, because majority

of those songs I listen while I have the whole album on (like SWS, BFMV or ATL). 

I hope it's better way to show you my music lovers. It's much more comfortable I guess.

So it's all for today. Thank youuuu, See you soon!

Ostrzegam tylko, ze było bardzo ciężko wybrać tylko kilka piosenek, ponieważ w

większości z nich słucham ich podczas przesłuchiwania całych albumów (jak SWS, BFMV

czy ATL).  Mam nadzieję, że to jest lepszy sposób pokazania moich muzycznych

miłości. To jest znacznie wygodniejsze, tak mi się wydaje. Więc to na tyle, dziękuję

wam, do zobaczenia!

let's fall!

Hello! Wow, long time no see. I finally found 5 minutes for myself to write a post here!

I missed it although I have nothing to say. I have too many classes, I spend too much time

studying things that I don't need to know and too little time studying things that are

actually important for me. I also don't have enough time to do anything for myself. My

week usually looks like that: classes, classes, classes, classes, classes + 4 h journey back

home, cleaning day, chill with family + 4 h journey back to dorm. Yes, I'm one of those

students that gets really homesick and can't spend weekend in dorm room. Usually I'm

dead by Friday, because of the ammount of hours spend on campus. It's ridiculous. And

then Friday comes and I'm literally so happy even though I have classes at 8 am, but I just

know that I'm gonna be on my way home just after this one lecture. So I think it's logical

that when I'm home I catch up on things on social media I missed during the week, spend

as much time as I possibly can with my family and of course sleep. Well, I said I had

nothing to say and now I'm ranting and rambling. Ok, I'm done for now. Anyway. I spent

weekend at home - as usual - and I did something I haven't for a while. Actually the last

time I did it was when I was like 12-14. I don't even remember. Crochet. Yes, you read it

right. Crocheting. I found that really calming and productive at the same time. I enjoy it

really much even though I probably look like 60-year-old woman with lots of cats (I don't

like cats). I think it's clear how I spent my weekend? I made socks! Actual socks that you

can wear! See? It's productive. I'm gonna do it more often, definitely.

Hej! Wow, długo mnie tu nie było. Wreszcie znalazłam 5 minut dla siebie, żeby napisać

tego posta. Tęskniłam za tym, mimo, że nie mam nic do powiedzenia. Mam za dużo zajęć,

spędzam za dużo czasu ucząc się rzeczy, których nie potrzebuję i za mało czasu ucząc

się rzeczy, które są ważne dla mnie. Nie mam też wystarczająco dużo czasu, żeby

zrobić coś dla siebie. Mój tydzień zazwyczaj wygląda tak: zajęcia, zajęcia, zajęcia,

zajęcia, zajęcia + 4 godziny powrotu do domu, dzień sprzątania, chill z rodziną + 4

godziny powrotu do akademika. Tak, jestem jednym z tych studentów, którzy tęsknią za

domem i nie mogą spędzić weekendu w akademiku. Zazwyczaj do piątku jestem martwa

z powodu liczby godzin spędzonych w kampusie. To niedorzeczne. I wtedy przychodzi

piątek i dosłownie jestem szczęśliwa, mimo, że mam zajęcia na 8, ale wiem, że będę

w drodze do domu po tym jednym wykładzie. Więc myślę, że to całkiem logiczne, że

kiedy wracam, nadrabiam zaległości na portalach społecznościowych z całego tygodnia,

spędzam ile tylko czasu się da z rodziną i śpię. Pisałam, że nie mam nic do powiedzenia

i teraz narzekam. Ok, skończyłam na teraz. W każdym razie. Spędziłam weekend w domu

- jak zwykle - i robiłam coś, czego nie robiłam już jakiś czas. Właściwie ostatni raz,

kiedy to robiłam był, kiedy miałam jakieś 12-14 lat. Nawet nie pamiętam. Szydełko.

Tak, dobrze czytasz. Szydełkowanie. Okazało się to dla mnie bardzo uspokajające

a zarazem produktywne. Uwielbiam to, mimo, że prawdopodobnie wyglądam teraz jak

60letnia babcia z mnóstwem kotów (nie lubię kotów). Myślę, że to jasne, jak spędziłam

weekend? Zrobiłam skarpetki! Rzeczywiste skarpetki, które można nosić! Widzicie?

Produktywne. Będę robić to zdecydowanie częściej, na pewno.

Here's my first attempt to crochet anything. I frogged it anyway.

Tu moja pierwsza próba wyszydełkowania czegokolwiek. Sprułam.

The perfect way to spend any fally evening is with mint tea or hot chocolate.

No argue please. They are both perfect. Whatever you do, just add that to your list.

See you soon, I hope!

Idealny sposób na jesienny wieczór to miętowa herbata lub gorąca czekolada.

Bez kłótni proszę. Perfekcyjne opcje. Cokolwiek robisz, dodaj to do listy.

Do zobaczenia niedługo, mam nadzieję!

don't dig in your past!

Hey everyone. First things first, I know I wrote a blogpost yesterday, but I have to throw

something out of my chest. I had a little argument with my ex friend. Well, it was not

little, it was pretty serious, but I don't care. I'm gonna tell a story now. We met (in my

opinion) by mistake on the Internet. It's 21st, people do this stuff. And have been doing it

for a long time, because we met like 5 years ago. We had our goods and bads, but after

all we survived a lot. We were just stupid little teenage girls that thought have had their

BFF. Let me tell you, we haven't. We started to argue a lot and fight and we also had a lot

of "silence treatment". I used to say it was mainly my fault and I thought like that for a

long time. Actually today is the day I realised it was not. The fault was in both of us. I'm

kinda temperamental and not really patient person so I get mad really easily but people

from my environment stopped caring about it and I've kinda learnt how to control that.

Obviously, it was not understandable and she "couldn't handle" (like if she's ever tried).

Anyways, after like two years of our "break" I texted her and she replied and we talked

like everything was fine and cool. But she's different. She doesn't care anymore, she's a

lot more selfish and a lot more fake. She would talk to me like normal and all of the

sudden she would stop. It actually happened like 2 or 3 weeks ago and I texted her on

Sunday and she texted me back today and said she "couldn't do it earlier". She accused me

of saying something that I should apologise for (and didn't tell me what I said lol) and we

started our argument. But honestly? I don't even care about it. I just lol at her literally.

Cześć wszystkim. Przede wszystkim, wiem, że pisałam posta wczoraj, ale chciałam

zrzucić coś z siebie. Miałam dzisiaj ze swoją ex przyjaciółką małą sprzeczkę. Cóż, to nie

była wcale taka mała sprzeczka, bardziej poważna kłótnia, ale nie obchodzi mnie to.

Opowiem wam historię. Poznałyśmy się (wg mnie) przez przypadek w internecie. Jest

XXI wiek, ludzie tak robią. I robili to już od dłuższego czasu, bo my poznałyśmy się jakieś

5 lat temu. Miałyśmy swoje wzloty i upadki, ale zawsze wszystko przetrwałyśmy. Byłyśmy

głupimi nastolatkami, które myślały, że mają swoje BFF. Pozwólcie mi powiedzieć, nie

miałyśmy. Zaczęłyśmy kłócić się i walczyć i stosowałyśmy też wiele "cichych dni". Kiedyś

mówiłam, że to głównie moja wina i myślałam tak przez długi czas. Dzisiaj zdałam sobie

sprawę z tego, że to nieprawda. Wina była po obu stronach. Jestem dość wybuchową i

bardzo niecierpliwą osobą, więc szybko się denerwuję, ale ludzie z mojego otoczenia

przestali o to dbać i przez to ja nauczyłam się to kontrolować. Oczywiście dla niej to było

niezrozumiałe i "nie mogła tego znieść" (jakby kiedykolwiek próbowała). Nieważne. Po

jakichś 2 latach naszej "przerwy" napisałam do niej, odpisała i rozmawiałyśmy jakby

wszystko było w porządku. Ale ona jest inna. Nie obchodzi ją nic. Jest bardzo egoistyczna

i strasznie fałszywa. Potrafi rozmawiać ze mną normalnie i nagle przestać w ogóle się

odzywać. To się stało 2 czy 3 tygodnie temu. Napisałam do niej w niedzielę, a ona

odpisała mi dzisiaj i powiedziała, że "nie mogła wcześniej". Oskarżyła mnie o powiedzenie

czegoś, za co powinnam ją przeprosić (i nie powiedziała mi, co powiedziałam lol) i

zaczęłyśmy się kłócić. Ale szczerze? Nie obchodzi mnie to już. Śmieję się z niej dosłownie.

All I'm trying to say is don't dig in your past! It will lead you to something you don't want

to know/feel/do. I learnt that now. I thought I missed her when really it was just an

attachment to my past. I thought it's unsolved and I tried to "fix" this, but I'm gonna be

honest, I really felt nothing when she didn't replied to me. She just triggered something

that was inside me to our last conversations before that big break. And I really didn't like

it. But I started to sort it out as soon as I noticed that and I think I'm getting back on the

right track. I got people that loves me unconditionally and I don't need toxic people in my

life. Guys, please stay away from all the negativity and all those bad people that make

you do things you've learnt not to do. It really sucks knowing that you achived something

and having it destroyed into million pieces in a second by someone that doesn't even

matter to you. I know that now. I said to myself that I will look at what is now and not at

the past and I really feel free and kinda fresh. That's a cool feeling. SEE YOU <3

Co próbuję powiedzieć, to to, żebyście nie grzebali w swojej przeszłości. Będzie to was

prowadzić do czegoś, czego nie chcecie wiedzieć/czuć/robić. Nauczyłam się tego teraz.

Myślałam, że tęskniłam za nią, kiedy tak naprawdę to było zwykłe przywiązanie do

przeszłości. Myślałam, że jest to nierozwiązane i próbowałam "naprawić", ale teraz będę

szczera, naprawdę nic nie czułam, kiedy mi nie odpisywała. Ona po prostu wyzwoliła we

mnie coś, co było we mnie do naszej ostatniej rozmowy przed wielką przerwą. I naprawdę

tego nie lubiłam. Zaczęłam sobie to układać jak tylko zauważyłam i uważam, że wracam

na właściwe tory. Mam ludzi, którzy kochają mnie bezwarunkowo i nie potrzebuję ludzi

toksycznych w moim życiu. Ludzie, proszę trzymajcie się z daleka od negatywności i tych

wszystkich złych ludzi, którzy sprawiają, że robicie rzeczy, których nauczyliście się nie

robić. Naprawdę do dupy jest wiedzieć, że osiągnąłeś coś i zostało to zniszczone na milion

małych kawałków w sekundę przez kogoś, kto cię nawet nie obchodzi. Wiem to teraz.

Powiedziałam sobie, że będę patrzeć na to, co jest teraz i nie na przeszłość. Naprawdę

czuję się wolna i w pewnym sensie świeża. To zajebiste uczucie. DO ZOBACZENIA <3

even God won't save you...

Hey, people. I'm truly sorry for not posting for so long, but I'm back in University and

I didn't have much time. Here I am, in my dorm room trying to get used to being here

again. I have a lot of problems with changes, it's making me really anxious and slightly

frightened. Well, that's life. Gotta work it. Nobody will live your life, am I right? I guess.

I had my first speech therapy classes today. I think the profesor is really crazy, but isn't

every enthusiast? It's safe to say that he made us really afraid of him, but I also think that

I will learn a lot there. The profesor expect us to give all of us to those classes because

it's really important. He thinks we have to be the best at what we are doing and I kinda

think he's right. I wouldn't want my children to go to the doctor that know nothing about

what he's doing. I want smart, educated person that can get in touch with my child and

help him. Studying Special Education made me think about why I do it. I have never

wanted to go to Uni. I did it because of my family. They wanted and expected me to do

that. In my opinion it's just a waste of time. You study, learn theories by heart and what?

You expect that somebody will hire you after all of that but what about practice. I think

that the best way to learn something is through practicing, not remembering random

words you don't understand. But whatever. I found myself kinda liking what I'm studying.

I love hearing about all the methods that can help deaf people understand others and

about loads of techniques you can use to help impaired people. I love that now. Our

profesor said today "even God won't save you if you don't want him to". First, yes I do

believe in God, but I have never been really religious. Although I think those words are

kind of true. God can't force you to be a good person, to live sinless. You have to want it

and it will become easier, he will HELP you get there. God can guide you and show you

where He would like you to be, but the choice is yours and only yours. You cannot do things you don't want to or you don't believe to. Nobody can force you to study. The point

is that I can see it metaphorically as my family guides me and shows me where they

would like me to be and although I didn't want it and my first year of uni was terrible,

now I can see myself explore the Special Education world. I'm inspired by our profesor

and also by Cambria Joy (link) and her #blbBibleStudy. She's honestly the best person

to teach me about God, there are so many things I don't know because of my ignorance.

I believe but I'm blind at a lot of stuff. The end of my speech. SEE YOU SOON <3

Cześć ludzie. Naprawdę przepraszam, że tak długo nie pisałam, ale wróciłam na studia

i nie miałam wiele czasu. Ale jestem, w moim akademickim pokoju próbując przywyknąć

do tego, że znowu tu jestem. Mam straszne problemy ze zmianami, to budzi we mnie

ogromny niepokój i sprawia, że jestem dość przerażona. Cóż, życie. Nikt za ciebie go nie

przeżyje, mam rację? Tak sądzę. Miałam dzisiaj pierwsze zajęcia z logopedii. Profesor

jest naprawdę szalony, ale czy nie każdy pasjonata? Bezpiecznie jest powiedzieć, że

nas trochę wystraszył, ale myślę też, że wiele wyniosę z tych zajęć. Profesor oczekuje, że

damy z siebie wszystko dla tych zajęć, bo to ważne. Uważa, że musimy być najlepsze w

tym, co robimy i w pewnym sensie uważam, że ma rację. Ja sama nie chciałabym, żeby

moje dziecko poszło do lekarza, który nie wiedział by nic na temat tego, czym się

zajmuje. Chcę mądrego, wykształconego człowieka, który złapie kontakt z moim

dzieckiem i pomoże mu. Studiowanie pedagogiki specjalnej zmusiło mnie do przemyślenia

czemu to robię. Nigdy nie chciałam iść na studia. Zrobiłam to ze względu na rodzinę. Oni

chcieli i oczekiwali, że to zrobię. W mojej opinii to strata czasu. Uczysz się, wkuwasz

teorie na pamięć i co? Oczekujesz, że ktoś zatrudni cię potem, ale co z praktyką?

Uważam, że najlepszą drogą do nauczenia się czegoś jest właśnie praktyka, a nie

pamiętanie dziwnych słów, których nie rozumiesz. Nieważne. Zauważyłam, że zaczęło mi

się podobać to, co studiuję. Uwielbiam słyszeć o różnych metodach pomocy ludziom

głuchym w zrozumieniu innych i o wielu technikach, z których można skorzystać, żeby

pomóc ludziom upośledzonym. Uwielbiam to teraz. Nasz profesor powiedział, że "nawet

Bóg nie zbawi cię, jeśli tego nie chcesz". Po pierwsze, tak wierzę w Boga, ale nigdy nie

byłam zbyt religijna. Mimo wszystko uważam, że te słowa są częściowo prawdą. Bóg

nie może zmusić cię to bycia dobrą osobą, do życia bezgrzesznego. Musisz tego chcieć.

I to stanie się prostsze, On pomoże ci tam dotrzeć. Bóg może cię poprowadzić, pokazać

ci, gdzie chciałby, żebyś był, ale wybór należy tylko do ciebie. Nie możesz robić rzeczy,

których nie chcesz, lub w które nie wierzysz. Nikt nie zmusi cię do studiowania. Chodzi

o to, że ja widzę to metaforycznie. Moja rodzina prowadzi mnie i pokazuje, gdzie oni

chcieliby, żebym była i mimo, że nie chciałam tego i mój pierwszy rok studiów był

okropny, teraz mogę widzieć siebie odkrywającą świat pedagogiki specjalnej. Jestem

zainspirowana przez profesora, a także przez Cambria Joy (link) i jej #blbBibleStudy.

Szczerze, ona jest najlepszą osobą, żeby uczyć mnie o Bogu. Jest wiele rzeczy, o których

nie wiem ze względu na swoją ignorancję. Wierzę, ale jestem ślepa na wiele rzeczy.

Koniec przemowy, DO ZOBACZENIA <3

September Playlist

Hello! I'm gonna cheat a little bit today because I really didn't listen to music through

the month of September. I mean I did listen to a lot of new cool songs, but it was like

I heard one somewhere and listened to like two or three times and then leave it in my

music folder. But I wanna share it anyway, because I really like those. I will definitely

listen to them more often because I'm going back to uni next week. Is it still cheating?

Cześć! dzisiaj będę trochę oszukiwać, bo nie słuchałam zbytnio muzyki we wrześniu.

To znaczy słuchałam wielu świetnych piosenek, ale to było na zasadzie takiej, że jak

usłyszałam gdzieś jakąś fajną piosenkę, włączałam i słuchałam dwa czy trzy razy a potem

zostawiałam ją w moim muzycznym folderze. Ale zamierzam się tym podzielić i tak,

ponieważ naprawdę je lubię. Zdecydowanie będę ich częściej słuchać, bo w przyszłym

tygodniu wracam na uniwerek... Czy to nadal oszukiwanie?

Hudson Taylor - Won't Back Down > I remembered it literally 15 minutes ago, because

I was obsessed with this song for a long time a while ago. I obviously know words to this,

so I sing along this beautiful lyrics. I love it. The piano, the atmosphere, the voice...

Hudson Taylor - Won't Back Down > Przypomniała mi się ta piosenka dosłownie 15 minut

temu, bo miałam obsesję na jej punkcie przez długi czas niedawno. Oczywiście znam

słowa do te piosenki, więc wyśpiewuję przepiękny tekst. Kocham to. Pianino, klimat,

głos...

Damien Rice - I Don't Want To Change You > I kinda always had a crush on his music,

so I think it's self explanatory that I love this stuff and obviously every other, right?

Besides... Try to listen this chorus and say you don't love it? I'm gonna kill you... :)

Damien Rice - I Don't Want To Change You > w jakiś sposób zawsze miałam słabość do

jego muzyki, więc myślę, że to oczywiste, że to lubię i oczywiście każdą inną piosenkę,

prawda? Poza tym... Spróbuj posłuchać refrenu i nie powiedzieć, że to kochasz? Zabiję

cię... :)

Ed Sheeran - Little Bird > I feel like I'm gonna say the same thing about every single

song I'm about to include here, but... whatever. This little ginger one is my all time

favorite singer and he always will. Yes, it is like an obsession and maybe you can say it

IS one. I'm just really excited about his music and him in general.

Ed Sheeran - Little Bird > mam wrażenie, że będę pisać ciągle to samo o każdej piosence,

którą tutaj zawrę, ale... cokolwiek. Ten rudzielec jest moim najbardziej ulubionym (polski!) piosenkarzem i zawsze nim będzie. Tak, to jest jak obsesja i może można już

powiedzieć, że nią jest. Po prostu strasznie ekscytuje mnie jego muzyką i w ogóle on.

Two Door Cinema Club - Undercover Martyn > the one that perfectly fits my music style.

Literally, if you wanna cheer me up just play this song and you will automatically put

me in a very good mood. I loved it since I first heard a cover (because it was what I

heard first). I have plans to listen every single song that I can possibly find from them.

Two Door Cinema Club - Undercover Martyn > to idealnie pasuje do mojego gustu.

Dosłownie, jeśli chcesz mnie rozweselić, to puść mi tę piosenkę i automatycznie mnie

wrzucisz w świetny nastrój. Pokochałam od kiedy pierwszy raz usłyszałam cover (bo to

było pierwsze, co usłyszałam). Planuję przesłuchać każdą piosenkę, którą znajdę od nich.

Sam Tsui (ft. Casey Breves) - Underneath (Acoustic) > Sam is literally the first music

youtuber I found. I'm really into all his songs although I prefer acoustic version as you

can see rather than with all the electronic things. Acoustic versions just really show

how talented Sam Tsui really is. To be honest I don't think I have ever found such a

talented young guy (I'm not really into Justin Bieber and all that kind of stuff).

Sam Tsui (ft. Casey Breves) - Underneath (Acoustic) > Sam jest dosłownie pierwszym

muzycznym youtuberem, jakiego znalazłam. Naprawdę uwielbiam jego piosenki, jednak

preferuję bardziej wersje akustyczne, jak możecie zobaczyć, niż te z tymi wszystkimi

elektrycznymi dodatkami. Akustyczne wersje naprawdę dobrze pokazują, jak bardzo

utalentowany jest Sam. Szczerze mówiąc, nie sądzę, żebym kiedykolwiek znalazła tak

utalentowanego, młodego chłopaka (nie przepadam raczej za Justinem Bieberem i niczym

w tym stylu).

Sam Smith - Nirvana > I'm obsessed with this guy and I'm pretty sure I already included

him in one of my playlists, but who actually cares. You can see on my twitter, that I

frequently tweet about him and I have no regrets because just listen, please. Open

your ears. Just open, please. This song is kinda weird but I like weird.

Sam Smith - Nirvana > mam obsesję na punkcie tego gościa i jestem prawie pewna, że

już go ujęłam w którejś z moich playlist, ale kogo to obchodzi. Na moim twitterze można

zobaczyć, że regularnię tweetuję o nim i nie żałuję niczego, bo po prostu go posłuchajcie,

proszę. Otwórzcie swoje uszy. Po prostu otwórzcie. Ta piosenka jest jakby trochę "dziwna", ale ja lubię dziwne.

Oasis - Wonderwall > just classic, am I right, ladies? So simple, but so beautiful.

Oasis - Wonderwall > klasyka, prawda? Tak prosta a tak piękna.

Pixies - Where is My Mind? > asdfghjkl is all I'm saying. This song will never be

boring for me. And I have to say it: the classic atmosphere, the voice, the everything.

Pixies - Where is My Mind? > asdfghjkl to wszystko, co mówię. Ta piosenka nigdy mi

się nie znudzi. I muszę to powiedzieć: klasyczny klimat, głos, wszystko.

Jessie J - Who You Are > To top everything off I'm actually adding female voice to the list,

because it's Jassie J and I could not not add her here, because this song has kinda kept

me alive through the rough time I had recently. It's really pretty written. I really needed

some of those words to be sung straight to my mind and soul. Such a talented person!

Jessie J - Who You Are > wisienką na torcie dla mojej listy jest damski głos, który do niej

dodaję, ponieważ to Jessie J i nie mogłam jej nie dodać, bo ta piosenka trzymała mnie

przy życiu podczas złego czasu, który przechodziłam ostatnio. To jest naprawdę ładnie

napisane. Zdecydowanie potrzebowałam kilku z tych słów, żeby były wyśpiewane prosto

do mojego umysłu i duszy. Tak bardzo utalentowana osoba!

Ok, so that's it for today's post. I think I might just stop explaining why I picked a song

and just kinda list it, because I feel like I always write the same about every song. LOL.

So I hope you enjoyed my little monthly thing and see you soon. bye.

Ok, to na tyle w dzisiejszym poście. Myślę, że przestanę wyjaśniać, dlaczego wybrałam

piosenkę i po prostu zacznę je wymieniać, bo czuję, że zawsze piszę to samo o każdej

piosence. LOL. Mam nadzieję, że wam się podobał mój miesięczny rytuał i do zobaczenia

niedługo. papa.

YOU ARE BETTER THAN THIS.

Hi guys. Today I wanna talk through something that I've been observing for a very

long time. People say you know that you are in love when you put someone's happiness

over yours. But what if it becomes to be really unhealthy? What if it starts to ruin your

life and something you call "love" now seems to be just attachment? You want the person
to be happy so you do pretty much everything you think they need in life to make them
happy and at the end you forget about yourself. It really is not healthy thing. This person
begins to think that they are better than you and that they have some kind of "power" to
make you do what they want. Finally they will start to treat you like you are a piece of
shit and you will notice it when you touch the ground. At this point you will probably
start to blame yourself for doing something wrong. There are gonna be a lot of arguments
and it's just gonna dig the hole in the ground you're on so it will get worse. You will feel
useless and hopeless, also probably fearful. Sounds pretty sad, huh? I know...

Cześć wszystkim. Dzisiaj chcę pogadać o czymś, co obserwowałam przez długi czas.
Ludzie mówią, że wiesz, kiedy kogoś kochasz przez to, że stawiasz jego szczęście ponad
swoje. Ale co, jeśli to się staje niezdrowe? Co, jeśli to zaczyna rujnować twoje życie i
coś, co nazywasz "miłością" wygląda tylko jak przywiązanie? Chcesz, żeby ta osoba była
szczęśliwa, więc właściwie robisz wszystko, co myślisz, że jest potrzebne tej osobie, by
być szczęśliwym i ostatecznie zapominasz o sobie. To naprawdę nie jest zdrową rzeczą.
Osoba ta zaczyna myśleć, że jest lepsza niż ty i że w jakiś sposób ma mają "moc", by
zmusić cię do zrobienia tego, czego chce. W końcu zaczyna traktować cię jak gówno, a
ty zauważasz to dopiero, kiedy dotkniesz dna. W tym momencie prawdopodobnie
zaczynasz obwiniać się, że robisz coś źle. Będzie wiele kłótni i zaczniesz kopać dziurę
w dnie na którym stoisz i będzie tylko gorzej. Będziesz czuć się bezużytecznie i
beznadziejnie, prawdopodobnie też strachliwie. Brzmi smutnie, co? Wiem...

zdjęcia i obróbka wykonane przeze mnie!

You have to know that it's not a lost thing. You have to remember, that you're in

control of your own life and you are the only one that knows your real worth. Please,

don't say "I'm worth nothing", because it's not true. You are worth more than anything

else in the world. It's your happiness that matters the most. And now I should probably

explain what I mean, because if everyone will think that they are the best it's gonna

cause problems like those that I just described. What I'm saying is that it's totally

acceptable to not want to do something. Being a little selfish is healthy and as much as

I believe that you don't find yourself, you create yourself I think that if you care too

much about others you will lose yourself, lose what you built eventually. My piece of

advice would be to cut out negative people from your life. And I really mean it. Even

if it's really the most important person for you and you genuinely don't see a chance

for them to improve, simply just cut them out. You deserve to be treated with respect

and love and you should get as much love as you give to the person. You are important.

You are better than this.

Musisz wiedzieć, że to nie jest stracona sprawa. Musisz pamiętać, że to ty masz kontrolę
nad swoim życiem i jesteś jedyną osobą, która zna twoją prawdziwą wartość. Proszę, nie
mów "jestem nic nie warty", bo to nie jest prawda. Twoja wartość jest większa niż
czegokolwiek innego na świecie. To twoje szczęście jest tym, co się liczy najbardziej. I
teraz powinnam prawdopodobnie wyjaśnić, co mam na myśli, bo jeśli wszyscy będą
myśleć, że są najlepsi, będzie to powodem wielu problemów jak te, które przed chwilą
opisałam. Chodzi mi o to, że kompletnie akceptowalne jest to, że nie chcesz czegoś
zrobić. Bycie odrobinę samolubnym jest zdrowe i mimo, że wierzę, że nie znajdujesz
siebie, a kreujesz siebie uważam, że jeśli troszczysz się za dużo o innych zatracisz siebie
i ostatecznie stracisz wszystko, co już zostało przez ciebie zbudowane. Moją radą tutaj
byłoby odcięcie się od negatywnych ludzi z twojego życia. I naprawdę mam to na myśli.
Nawet jeśli jest to najważniejsza osoba w twoim życiu i naprawdę nie widzisz szansy
na poprawę, po prostu się odetnij. Zasługujesz na traktowanie z szacunkiem i miłością
i ta miłość, którą otrzymujesz powinna być tak wielka jak ta, którą dajesz. Jesteś
ważny. Jesteś lepszy niż to.

zdjęcia i obróbka wykonane przeze mnie!

This is not everything I wanted to say, but I could go on and on about it. I hope you
will ever let anyone treat like you are a piece of shit, because you are not. SEE YOU!

To nie jest wszystko, co chciałam powiedzieć, ale mogłabym pisać o tym wiele. Mam
nadzieję, że nie pozwolisz nigdy nikomu traktować się jak gówno, bo nim nie jesteś.
DO ZOBACZENIA!